Nederlands: The story dusver

Mijn blog productiviteit viel van 100% net na mijn eerste post, tot 0.0% heden ten dage. Daarom gaat het morfologische roer om en ga ik in het Nederlands verder! In eerste instantie koos ik voor de Engelse taal om een breder publiek te bereiken. Maar welk publiek trek je met geen content? Na mijn eerste post bleef het akelig stil. Goede voornemens veranderden in een spooksite en dat is tenslotte zonde van de (web)space. Misschien had het te maken dat ik een onverwachte psychologische drempel heb, bij het schrijven in de Engelse taal. Daarom heb ik de knoop doorgehakt. Ik heb mijn voornemens en moed weer bij elkaar geraapt en besloten om in het Nederlands verder te gaan. Voorlopig, althans.

Desalniettemin ben ik op financieel gebied wel bezig gebleven. Ik heb mijn doelen bijgesteld, het einddoel herberekend en ook andere keuzes afgewogen. Ook ben ik mijn asset allocation aan het bijstellen. De Europese P2P-wereld heeft een flinke klap gehad en ook ik ben de dupe geworden van frauduleuze organisaties. Daar zal ik in mijn volgende posts dieper op ingaan, in het Nederlands. Beloofd!

Betrouwbare broker

De recente slechte publiciteit van DeGiro door het AFM heeft mij daarnaast doen twijfelen of ik mij nog wel veilig voel bij DeGiro. De goedkope (lees: gratis) transactiekosten die DeGiro aanbiedt bij een kernselectie van ETF’s heeft kennelijk een duistere kant, waar de particulier geen zicht op had en vooral de dupe van had kunnen zijn. Een onnodig risico, en vooral niet transparante beleidsvoering. Daarnaast is het discutabel waarom een goed florerend bedrijf zich zou laten overnemen door een buitenlandse conculega (Flatex). Flatex heeft overigens aangekondigd als budget-broker geen gratis transacties meer uit te voeren. Wellicht om zo de zusterorganisatie te laten onderscheiden of wellicht een voorbode wat voor DeGiro klanten te wachten staat? Hiermee wordt in elk geval bevestigt dat de spreekwoordelijke gratis lunch niet bestaat.

TANSTAAFL is een acroniem voor het Amerikaanse gezegde “There ain’t no such thing as a free lunch”; vertaald: “Een gratis lunch bestaat niet”. Het gezegde laat zien wat “alternatieve kosten” zijn.

Van ETF naar conservatief beleggingsfonds

Dit heeft mij doen besluiten niet verder te investeren in de ETF VWRL van Vanguard, maar zeer gericht op zoek te gaan naar een alternatief die zo gunstig mogelijk uitpakt in de Nederlandse situatie.  Mede dankzij Mr. Bogle (oprichter Vanguard) & de Bogleheads heb ik jaren op een vrij goedkope manier mijn portefeuille kunnen opbouwen. Overigens had ik nog wat andere ETF’s die ik ooit had aangekocht in mijn zoektocht naar financieel geluk, maar grosso modo was toch wel 80% VWRL.

Door de Reddit-community r/DutchFIRE heb ik met mooie vergelijkingen mijn keuze kunnen bevestigen om over te stappen naar de Northern Trust fondsen via mijn eigen ‘huisbank’ ING. Kostentechnisch vallen deze wat duurder uit dan de TER van VWRL, echter kwam ik recent erachter dat de dividendlekkage het voordeel daarvan snel teniet doet. Hierover zal ik in een andere post specifiek op ingaan, en met welke redenen ik de keuze onderbouw.

 

Passief actief

Al met al, nooit saai in de financiële wereld bij het passief beleggen/investeren. Momenteel vind ik dit ook niet belastend, omdat ik het ook leuk vind mij hierin te verdiepen. Echter, als passieve belegger ontkom je er niet aan om up-to-date te blijven op de weg naar financiële onafhankelijkheid. Naast herbalanceren zal in de loop iets mogelijk kunnen veranderen of plaatsvinden. Voor een passieve investeerder dient je dan een actieve bijdrage te leveren.

In welke mate van passiviteit beleg jij? Heb je ooit eens overwogen om met een ander instrument te beleggen, of een andere broker? En hoe denk jij over de betrouwbaarheid van DeGiro?